sobota, 31 maja 2014

Rozdział 44

- Mamo,mamo,mamo - szturchała mnie Sami
- Hmm ? - nie wiedziałam co się dookoła mnie dzieje
- Ciocia Katerin przyszła
- Wpuściłaś ich ?
- Mówiłaś że mam nikomu nie otwierać
- Moje mądre dziecko - pocałowałam ją w czoło
Poszłam otworzyć drzwi, Katerin ze swoim wielkim brzuchem przytuliła się i weszła do mnie do pokoju
- Dopiero wstałaś ?
- Jest dopiero 9.00 mała nic nie jadła muszę śniadanie zrobić, zjecie ?
- Ja jestem głodna jak wilk - mówi Samira
- Ja chętnie
- To co jemy ? - pytam
- Kanapki z serkiem topionym i pomidorkiem - mówi Sam
- Ooo to właśnie bym zjadła, Iris a pamiętasz jakie ty miałaś zachcianki ? - śmiała się
- Ogórek z musztardą... nie podjęłabym się teraz żeby coś takiego zjeść
- A gdzie ty Harrego zgubiłaś  ?
- Wiesz jak on długo gada przez telefon
- No wiem wiem
- Co robiłyście wczoraj ?
- Gadałyśmy o tacie prawda Samirko ? - dotykam jej dłoni
- Taak, ciociu a czy to prawda że mama z tatą się kiedyś nie lubili i ty ich pogodziłaś ?
- Tak, wtedy mama leżała w szpitalu
- Idź się kochanie pobaw ja posprzątam - mówiłam łamiącym się głosem
- Dobrze - pobiegła na górę
- Wiesz co sobie uświadomiłam Kate ?
- Co ?
- Że to wszystko moja wina gdybym go nie namawiała do wyjazdu to teraz byśmy byli razem we trójkę - powiedziałam ze łzami w oczach w tym momencie wchodzi Harry
- Hej Iris, co się dzieje
- Nic,wspominki - uśmiecham się
- Ahaa... - spojrzał się na mnie potem na Katerin
Samirka zeszła do nas na dół, poszliśmy do parku, ulepiliśmy bałwana, była bitwa na śnieżki ogólnie dzień uważam za udany
- Mamo a jak poszłaś nam zrobić czekoladę do picia to wujo powiedział mi że mogę jechać do nich na wieś, będzie John
powiedz że mogę jechać proooszę
- Iris ale ty nie masz wyjścia my ją zabieramy - śmieje się Harry biorąc ją na ręce 
- No to już faktycznie chyba nie mam wyjścia, dobrze Samirko pojedziesz musisz być grzeczna
- Idź nam po rzeczy dla niej - odezwała się Katerin
- Właśnie, już idę - pobiegłam na górę wzięłam jej ciepłe ubrania i pidżamkę, szczoteczkę do zębów i szczotkę do włosów.
- Paa - pożegnali się
_ Paa - pomachałam im, poszłam obejrzeć albumy, wspomnienia wróciły niczym wichura ale staram się nie płakać.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz