7 lat później
- Mamuś, ale ja nie chcę tej zupy mlecznej już- mówi dziewczynka
- Musisz zjeść ! jesteś chuda jak patyk
- A jak zjem poczytasz mi listy od taty i opowiesz mi historie związane z nim
- Oczywiście skarbie, tylko zjedz - pocałowałam ją w główkę
- Naszykujesz album ?
- Tak, jedz Samirko szybciej zejdzie - łzy napłynęły mi do oczu, ona tak lubi o nim rozmawiać jestem z niej taka dumna
- Dobrze
- Mamo nie płacz, tatuś napisał mi w liście na 6-te urodziny że mam nie pozwolić ci płakać i zawsze mam ci przypominać jak bardzo nas kocha
- Tak napisał ?
- Dam ci poczytasz sobie
- Dobrze córciu
- Wiesz co mówił wujo Louis jak był ostatnio i kładł mnie do snu ?
- Co ci mówił ?
- Że tata był dzielny i ja go bardzo kocham chciałabym żeby tutaj teraz był - posmutniała
- Oj też bym chciała - przytuliłam ją
Poszłyśmy na górę, wyjęłam album na zdjęcia.
- To jeest taata ? - pyta zdziwiona
- Tak Samirko, to jest zdjęcie z Hiszpanii tutaj na tych zdjęciach byłaś o tutaj w brzuszku - pokazałam jej mój wydęty brzuszek.
- Dlatego tata cię tutaj za brzuszek trzymał bo ja tutaj byłam ? - mówiła wpatrując się w zdjęcie
- Tak dlatego - uśmiechnęłam się
- Jeeej tata był na serio ekstra
- Taak kochanie był ekstraa
- Ok idź obejrzyj bajkę i spać
- Juuż
- Taak
- A zamiast bajki chodź do pokoju i opowiedz mi historię jak się poznaliście
- Dobrze to idź się ubierz a ja posprzątam
- Zawołam cię
- Dobrze skarbie.
Nie mogę nadal w to uwierzyć, ona tylko by mogła rozmawiać o Zaynie jednak te listy i wideo dobrze jej robią nie zapomina o nim, wedle z prośbą Zayna, nawet gdyby nie prosił nie dopuściłabym by zapomniała o ojcu.
Katerin już po ślubie z Harrym i spodziewają się bliźniaków, Liam ma narzeczoną Monic, Louis dziewczynę Marry, ja mogę nazwać się wdową z dzieckiem, a Niall wyjechał na rok do Irlandii tęsknię za nim gdy miałam ciężkie momenty zawsze przyszedł tak samo jak Kate z Harrym, jednak już mieszkam sama z Samirą jak się pozbierałam w końcu, przez 2 lata
musiałam chodzić do lekarza bo nie wytrzymywałam ale wyszłam z tego kryzysu i jakoś daję radę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz