niedziela, 25 maja 2014

Rozdział 32

* Oczami Iris *

Obudził mnie zapach naleśników, Zayna nie było w łóżku zeszłam po cichu do kuchni i go objęłam
- W końcu wstałaś śpiąca królewno - pocałował mnie w czoło
- Twoje kulinaria mnie obudziły
- Jeszcze ciasta zostało na dwie porcje
- Szkoda że nie może być tak zawsze - odsunęłam się i nie poczułam kiedy łza poleciała mi po policzku po czym szybko ją
otarłam
- Taka nasza praca Iris, ciężko połączyć jakby to określić uczucia zawodowe z prywatnymi
Ktoś zapukał do drzwi, pobiegłam otworzyć był to Niall
- Cześć Niall- przytuliłam go
- Iris - uśmiechnął się ale gdy zobaczył Zayna jego mina od razu się zmieniła
- Hej - powiedział smażąc ostatnią porcje
- Cześć -  wita go oschle
- Zjesz z nami ?
- Nie wiem czy...
- Przestań Niall, Zayn zrobił pyszne naleśniki i nie słyszę odmowy - przerwałam mu
- Ok niech ci będzie
- Co ci jest ?
- Mi nic- spojrzał się na mnie swoim ponurym wzrokiem
- Niall jesteś moim przyjacielem i ja widzę że coś jest nie tak- spojrzałam w jego błękitne oczy
- Mówiłem ci nic mi nie jest - wyszedł, odwróciłam się nie mam zielonego pojęcia o co mu chodzi, nagle dzwoni telefon
- Zayn telefon ! - krzyczę z pokoju
- Przynieś mi bo ja się przebieram
Była to Perrie, czego ona znowu chcę non stop wydzwania
- Kto to  ?
- Perrie - spojrzałam w górę poirytowanym spojrzeniem

* Oczami Zayna *

Odebrałem telefon, Iris usiadła na krześle i jadła naleśniki
- Halo !
- Zayn słonko gdzie ty jesteś  ?
- U kolegi a co- Iris spojrzała się na mnie tym swoim spojrzeniem które mówi " Co ty pieprzysz za głupoty" ale rozumie o co mi chodzi, tylko się uśmiechnąłem do niej
- Derek był u nas
- Derek ?! - Iris spojrzała wymownie i podeszła
- No gadali coś o naszej grupie i tej suki- powiedziała z niesmakiem, Iris o mało nie wyrwała mi telefonu ale już pokazała że ją zabije
- Oj tam to pewnie nic takiego
- No nie wiem, a i Tom chcę cię widzieć za dwie godziny więc się sprężaj
- Spoko, dzięki Perrie
- Dla ciebie wszystko słonko
- Ta cześć- rozłączyłem się, spojrzałem na Iris
- " Dla ciebie wszystko słonko" - przedrzeźniała ją z śmieszną miną
- Zazdrosna ?
- Nie, ale ścierwu za tą sukę nie odpuszczę
- Hahaha- zaczęliśmy się śmiać
- Idę, zadzwonię później
- Dobrze - pocałowałam go w tym momencie Niall wszedł do mnie znowu
- Iris musimy pogadać !
- Zayn i tak już idzie to wchodź 


 * Oczami Iris *

 Niall usiadł w salonie, podałam mu sok z pomarańczy
- Co tam ? - pytam
- Nie powinnaś z nim być
- A to przepraszam bardzo dlaczego ? 

- CZY TY NIE ROZUMIESZ CO TO JEST ODPOWIEDZIALNOŚĆ GRUPOWA ?! 
- Aaa... rozumiem chcesz chronić swój tyłek przecież Derek jest twoim ojcem nic ci nie zrobi
- NIE CHODZI TYLKO  O ODPOWIEDZIALNOŚĆ GRUPOWĄ, ALE SAM FAKT ŻE JESTEŚ Z NIM ON PRACUJE DLA TOMA ROZUMIESZ TO !! TY MASZ GO ZABIĆ A NIE PIEPRZYĆ SIĘ  Z NIM PO KĄTACH - zaczął krzyczeć
- TO JEST MOJA SPRAWA Z KIM SIĘ PIEPRZĘ ALE PRZEPRASZAM BARDZO TOBIE 
TO GÓWNO DO TEGO, MYŚLAŁAM ŻE PRZYJACIELE CIESZĄ SIĘ GDY ICH BLISKA
OSOBA JEST SZCZĘŚLIWA ALE TY NIE ZACHOWUJESZ SIĘ JAK PRZYJACIEL, WIESZ
CO CI POWIEM ?! GADASZ JAK TWÓJ OJCIEC, JESTEŚCIE IDENTYCZNI, A TERAZ 
PROSZĘ CIĘ WYJDŹ PÓKI NIE TRACĘ CIERPLIWOŚCI - sama zaczęłam krzyczeć, wyminął mnie i wyszedł .

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz