piątek, 6 czerwca 2014

Rozdział 55

* Oczami Iris *

Siedzimy tutaj już tyle godzin, Harry siedzi z Katerin Zayn śpi na kolanach a ja oparłam się o ramię Liama, Louis i Niall leżą sobie na podłodze i smacznie śpią, po 12 godzinach słychać znowu krzyki Kate wszyscy jak na komendę się podnieśli.
Drugie dziecko poszło sprawniej, wchodzimy do sali Katerin leżała wykończona a Harry trzymał swoją córeczkę chłopiec leżał w inkubatorze.
- Urocza - podchodzę
- Mojaa malutka - całuje ją w czółko
- Gratulacje stary - klepie go Louis
- Ciekawe do kogo będzie podobna - śmieje się Niall
- Lepiej żeby nie miała charakterku po mamusi
- A to czemu ? - pyta słaba Katerin
- Wybuchowa córeczka no cóż...
- Katerin jest spokojna - dodaje swoją opinię
- Taka jak ty ? - śmieje się Zayn
- Czy ty mi coś sugerujesz ? - szturcham go
- A gdzie Liam ?
- Pojechał sprawdzić czy Samira śpi
- Dobry wujaszek z niego
- No nasz Liam oczywiście - przytakuje blondyn
- Jak chcecie to idźcie widać że jesteście wykończeni - mówi zmęczony Harry
- Nie obrazisz się - ziewa Lou
- Nie, idźcie dziękujemy że byliście z nami - mówi Kate

Pojechaliśmy do domu Liam spał w salonie a my poszliśmy do sypialni padłam trupem od razu zasnęłam.

* Oczami Zayna *

Byłem wykończony ale musiałem jechać do Toma czego jeszcze on ode mnie chcę wykonałem moje ostatnie zadanie myślałem że wszystko się pięknie skończy, a tu taka pomyłka.

- Zayn...
- Cześć  - mówiłem wyciągając papierosa
- Słyszałem że sobie siedzisz ze swoją kochającą się rodzinką
- Może...  daj spokój pojednaj się z Iris też chcę być szczęśliwy
- Ale nie z nią... to że Derek nie żyje to o niczym nie świadczy - warczy
- Ale ja mam dziecko ! - krzyczę
- Noo masz dziecko masz ja nie mówię że nie, a ja mam już plan na jej przyszłość- śmieje się
- Ooo nie ja nie narażę życia mojego dziecka
- Bojowy Tatuś
- A po co dokładnie przyjechałem ? - mówię już poirytowany całą sytuacją
- Masz wybór zdechnąć jak pies albo współpraca ze mną
- Znowu każesz mi się rozstać z Iris chyba popierdoliło się w głowie od tego WHISKY
- Chcesz się przekonać twoja narzeczona i córeczka będą w męczarniach chcesz tego ?
- Nie pozwolę ci na to w sumie nie będę sam
- Ale teraz jesteś
- Może i jestem ale pamiętaj że to ty mnie wychowałeś
- Może i tak, traktowałem cię kiedyś jak syna dałem ci życie, a ty tak mi się odpłacasz
- Ale ja ją kocham, tato zrozum
- Mogłeś pokochać Perrie tak jak ja ją pokochałem to bym potolerował ale twoja Iris mi ją odebrała a tego jej nie odpuszczę co wolisz OJCA, czy NARZECZONĄ ?!- warknął
- Nie zadawaj mi takich pytań
- ODPOWIEDZ !
- Ty mnie wychowałeś tato ale też Iris dała mi piękną córeczkę jakbyś tylko ją zobaczył
- Wiem słyszałem od Ahmeda że mam śliczną wnusię
- Iris nic nie wie że jesteś moim ojcem ale ja nie mogę jej zostawić rozumiesz
- Wyjdź !
- Tato !
- WYJDŹ - krzyknął
O... nie tym razem Iris nie zostawię nie dopuszczę do tego, kocham ją.

* Oczami Iris *

Obudziłam się sama w łóżku, Zayna nie było w domu wykonuję połączenie ale na próżno
- Mamo - siada obok mnie Samirka
- Co skarbie ?
- Zrób śniadanie
- A... śniadanie tak Sami widziałaś gdzieś tatę ?
- Nie, a wujo Liam śpi w salonie
- Dobrze, niech śpi
Zrobiłam śniadanie czyli tosty, nagle do domu wchodzi blady jak ściana Zayn
- Co się stało ? - chciałam go pocałować ale się odsunął
- Nic - warknął
- Zayn !
- Daj mi spokój
- Słucham ? - podniosłam ton
- Głucha jesteś ?
- Znowu zaczynasz ? - prawie rzuciłam mu talerzem pod nosem
- O co ci znowu kurwa chodzi
- Jak ty się przy dziecku odzywasz ?! - krzyknęłam z czego obudziłam Liama
- Co się dzieje ? - pyta zaspany
- Twojemu przyjacielowi znowu odbiło, weź Samirkę do pokoju
- Nie dlaczego ?
- Wyszedłeś nic nie mówiąc, wracasz i robisz mi awantury o byle gówno ? przepraszam o nic tylko chciałam dać ci buziaka ale skoro to coś złego
- Możesz skończyć ? jestem zmęczony !
- To kurwa jebnij się spać - wyszłam trzaskając drzwiami
Co się znowu stało, nagle traktuje mnie jak kupę gówna... gdzie on był i kto ma na niego taki wpływ ?
mam pełno nurtujących mnie pytań, wyciągnęłam papierosa i zapaliłam.
Może przejdę się do Gemmy i Katerin może to mi dobrze zrobi.
Gdy szłam ciemnymi  uliczkami poczułam jak ktoś mnie popchnął przy czym poczułam zimną ścianę, dreszcze przeszły po moich plecach
- Jesteś już moja Iris Matson - słyszałam głos jakiegoś mężczyzny mam wrażenie że gdzieś go kiedyś słyszałam
- Kim ty do cholery jesteś ? - burknęłam
- Zapominasz starych wrogów ?
- Hmm... tak myślałam ...Tom
- Brawo skarbie - musnął me ucho
- Spierdalaj ode mnie - próbowałam się oderwać ale na próżno
- Bo co mi zrobisz ty mała kurewko ! - śmieje się
- Zayn ci wpierdoli ja niestety nie mogę
- Co się stało z tą starą bojową Iris, macierzyństwo ci nie służy skarbie
- Nie mów tak do mnie
- Podniecasz mnie... nawet nie wiesz jak - mówił prawie jęcząc
- Jesteś obleśny... kurwa zostaw mnie - próbowałam się wyrwać z jego pocałunków
- Idziemy ! - pociągnął mnie
- Pierdol się szmaciarzu - dostałam w twarz
- Mam nadzieję że będziesz taka drapieżna jak teraz
Zamilkłam co ja mam teraz zrobić wrzucił mnie jak jakiegoś psa do bagażnika, czułam niesamowity ból brzucha jedynie co myślałam to to żeby mój ukochany Zayn się zjawił błagałam, Boże co się ze mną stanie ?, łzy leciały mi stróżkami nagle poraziło mnie światło
- Wysiadaj !
Wysiadłam tak jak kazał, szukałam drogi ucieczki ale ból był zbyt silny, weszliśmy do jakiegoś domu, była to rezydencja Toma.
- Wiesz kto był dzisiaj u mnie ?
- Gówno mnie to obchodzi
- A powinno - mówił nalewając whisky
- A to czemu ?
- Twój narzeczony...
- Zayn... - może po tej wizycie mu się poprzewracało
- Owszem, może przyjdziesz po rozum do głowy po naszej ostrej jeździe kocie
- CO ?!
- Chodź
- Spierdalaj baranie !
- Barana poczujesz dopiero - szarpnął mnie, drapałam go ale bez skutku, powalił mnie na łóżko
- Jeszcze nie wszedłem w ciebie a już cię czuje - mówi
- Daj spokój - próbowałam zejść, znowu czułam ból brzucha
Jednym szarpnięciem zerwał mi bluzkę...
- Masz taki staniczek - mówił łamiącym się podnieconym głosem
- Bierz się ode mnie
- Owszem wezmę ale ciebie a nie od ciebie - śmiał się obleśnym śmiechem, znowu się szarpałam ale to na marne
Zdejmował mi spodnie, kopałam ale związał mi ręce, łzy leciały mi stróżkami taki już mój los
- Stringi są wręcz cudowne - zerwał mi je
Wszedł we mnie, czułam nieznośny ból, płakałam coraz bardziej a on coraz gwałtowniej wchodził we mnie czułam jego odór. Gdy już skończył, ubrałam się i ledwym krokiem wyszłam z domu, gdy szłam zmęczona wąskimi uliczkami
ból przeszył mój brzuch, oparłam się o ścianę, łzy cały czas leciały mi ciurkiem, usiadłam ból był nie znośny nagle poczułam jakąś ciepłą ciesz która leciała mi po nogach z moich błękitnych rurek była jedna czerwona plama
- NIEEE... TO NIE MOŻLIWE - zaczęłam płakać jeszcze bardziej, nie miałam siły się podnieść cały czas płakałam jak obłąkana, miałam już nie daleko do Katerin musiałam do nich iść, wyjścia nie miałam tylko oni mogli mi pomóc.
Zapukałam do drzwi, otworzył mi Harry
- Boże Iris co ci się stało - patrzył się na mnie z przerażeniem trzymając małego chłopczyka na rękach
- Pomóż mi proszę - wołam błagalnym zrozpaczonym tonem
- Wchodź
 Katerin karmiła malutką Megan
- Boże Iris co się stało - wstała Katerin
- Pomóżcie mi - zaczęłam płakać skuliłam się w kłębek
- Iris spokojnie co jest grane - uspokaja mnie Harry, wkładając dziecko do kołyski po czym podszedł do mnie
- ZABIJE TEGO DRANIA - zaczęłam krzyczeć
- Kogo, Iris uspokój się
- Co się dzieje Iris ? - pyta spokojnie Kate
- Błagam cię pomóż mi go zabić - cały czas płaczę
- Iris opowiedz mi co się stało
- Dlaczego ty jesteś we krwi ?
Zaczęłam płakać już nie znośnie, ale nadal nikt nie zna powagi sytuacji
- Zadzwonię do Zayna - mówi Kate
- Nie... - gwałtownie reaguje
- Czemu
- Zabije mnie jak się dowie
- Iris o czym się dowie mów do jasnej cholery
- JA GO ZABIJĘ NIE ODPUSZCZĘ DRANIOWI - zaczęłam walić pięścią o róg wersalki
- KTO JEST TYM DRANIEM - denerwuje się Harry
- Ja dzwonię po Zayna
- Boże on mnie zabije - nie mogłam się opanować
Nikt nic nie mówił, tylko ja płakałam, Katerin mnie przytuliła nagle wchodzi Zayn
- Co się stało
- Nie wiemy, nic nie mówi tylko że ZABIJE DRANIA
- A wiecie kogo ?
- Nie
- ON MI ODEBRAŁ WSZYSTKO ROZUMIESZ - wbijałam paznokcie w fotel
- JAK WSZYSTKO ?! - czerwieni się ze złości Zayn
- TEN BYDLAK JA GO ZABIJĘ
- IRIS NIE WIEMY O CO CI CHODZI
- TO PRZEZ NIEGO... PRÓBOWAŁAM SIĘ MU WYRWAĆ ALE ON... BYŁ SILNIEJSZY
- KTO I CO CI ZROBIŁ
- POTRAKTOWAŁ MNIE JAK PSA
Wybiegłam z domu Katerin i Harrego, szłam ledwym temepem co ja powiem Zaynowi i tak dzisiaj już dał popis, ja mu nie odpuszczę zabiję go to co go spotka żadna osoba nie doznała. Usiadłam na jakiejś polance... TAK ZABIJĘ GO ! ALBO BĘDZIE ŻYŁ W MĘCZARNIACH



1 komentarz: