* Oczami Iris *
W końcu widzę swój dom, jak ja za nim tęskniłam wyglądałam przez okno w kuchni.
John przybiegł do mnie i mnie przytulił, lekko poczułam ból.
- A kto mnie nadchodzi tu od tyłu ? - powiedziałam
- Jaaa .... - uśmiechał się
- John, uważaj bo ciocia Iris się źle czuje więc delikatnie - mówiła Katerin biorąc go na ręce
- Dobrze, przepraszam.
Podeszłam do niego
- Nie masz za co przepraszać
Do pokoju wszedł Niall z jakimś chłopakiem, był całkiem przystojny jego burza ciemnych loków, gdy się uśmiechał to pokazywały
się słodkie dołeczki spojrzałam na Katerin nie mogła przestać sie uśmiechać, on zerkał na mnie ale częściej na Katerin,
no proszę czuć chemię od pierwszego wejrzenia.
- Hej dziewczyny to jest właśnie mój przyjaciel Harry
- Hej - podałam mu rękę
- Cześć to ty jesteś Iris !
- Owszem , Harry to moja przyjaciółka Katerin
- Cześć - powiedziała rumieniąc się
- Cześć - odpowiedział
- A ten mały dżentelmen to jest John - mówił Niall biorąc go na ręce
- Harry, przepraszam mam tylko dwie sypialnie, macie jeszcze salon do dyspozycji przecież wokół stolika są 2 sofy to
odstawicie stół i sobie rozłożycie ja pościel wam dam tylko wejdę na górę
- O nie nie nie Iris, ty owszem pójdziesz na górę ale do łóżka wypoczywać, ja im podam pościel - mówiła Katerin
- Kate...
- Nie ma żadnego ale ... - przerwała mi
- Ale nie róbcie sobie problemu - krzyczał Harry
- Ale dla nas to nie problem - przystanęła Katerin, ja tylko spojrzałam się na nią ze zdziwieniem a zawsze mówiła że żaden
chłopak nie namąci jej w głowie.
- Katerin, przyznaj się podoba ci się ten chłopak - uśmiechnęłam się do niej
- Nie no może troszkę - zarumieniła się i zaczęła się śmiać
- Ahaa.... zarumieniłaś się - obie zaczęłyśmy się śmiać
- Dobra słuchaj ty się kładziesz a ja idę po pościel dla chłopaków
- Dobrze tylko mnie nie zabij, położyłam się tak jak mnie prosiła Katerin ale nie wiem jak długo wysiedzę.
* Oczami Katerin *
Poszłam poszukać tej pościeli, do pokoju wszedł Harry nie wiedziałam co powiedzieć on jest taki przystojny.
- Pomóc ci w czymś ? - uśmiechnął się pokazując swoje dołeczki
- Nie dziękuje, dam sobie radę - odwzajemniłam uśmiech, przy tym upuściłam dwie pościele z poduszkami
- A może jednak - wziął jedną parę pościeli
- Dziękuje - zarumieniłam się niestety
- Nie ma za co a potem może wszyscy pójdziemy gdzieś nie wiem do parku
- Iris musi wypoczywać ale szkoda bo to całkiem fajny pomysł
- To najwyżej zrobimy tu obiad wszyscy zjemy i ona będzie z nami się dobrze bawić
- Ok tylko co na ten obiad jak w lodówce już pusto
- Pójdziemy na zakupy
- Ale Iris z Johnem nie mogą zostać sami
- No wiem o tym i Niall zostanie a my pójdziemy na zakupy
Boże zakupy w dwójkę, byłam taka podekscytowana, poszliśmy na dół zanieść pościel, Niall bawił się z Johnem.
- Niall idę z Katerin na zakupy ! - wydarł się z przedpokoju
- Harry ale...
- Kupię nam piwa i czipsy baw się dobrze, będę za jakieś 2 godziny
- Dobra idźcie - powiedział
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz